31 tydzień ciąży

31 tydzień ciąży - moje odczucia

Ten tydzień ciąży okazał się całkiem przyjemny. Dużo odpoczywałam. Jednak, że moje problemy szyjkowe dalej nie przeszły, będę skazana na założenie krążka. Sama czuje po sobie, że dalej jest coś nie tak. Bóle podczas dłuższego stania orazchodzenia. Kłucie szyjki. Także zaciskam nogi i odpoczywam ile wlezie a przy okazji pożeram kolejne książki ;)

Co dzieje się z dzieckiem?

Tak naprawdę u mnie bez zmian. Ruchy czuje wyjątkowo dobrze. Szczególnie pięty po żebrami. Czkawka odczuwana w dole brzucha jest przynajmniej raz dziennie. Maluch ostro daje mi znać, że niedługo się zobaczymy.

Co u mamy? 

Zaczęłam słuchać nagrań związanych z hipnoporodem. Tym razem mam jeszcze trochę czasu i mogę spokojnie zrealizować cały program na spokojnie. W poprzedniej ciąży było to w trybie przyspieszonym. 
Planuję też poród w wodzie. Rozmawiałam już z położoną i jeśli wyniki będą prawidłowy nic nie stoi na przeszkodzie aby Maluch został "widniaczkiem".
Chyba czas spakować torbę co? :) kompletnie nie mam do tego głowy i co tydzień obiecuję sobie, że teraz to już na 100% się spakuje. Co w moim przypadku powinnamtym bardziej zrobić. No ale w następnym tygodniu na pewno to zrobię ;)

Tu i Teraz - Styczeń 2018 r.

Styczeń powolutku dobiega końca.  

Obfitował on w mnóstwo radości, ale tez stresu związanego z ciążą.

Pierwszy miesiąc w którym Ala nie opuściła żadnego dnia w przedszkolu :)

Postanowiłam zatrzymać wszystkie wspomnienia i rozpocząć serie wpisów Tu i Teraz.  Serią zainspirowała mnie Kasia z bloga Wroqshop. Mogę z czystym sumieniem polecić blog Kasi. Jest niesamowicie kreatywną i inspirującą osobą. No i idziemy "łeb w łeb" jeśli chodzi o ciążową drogę :)

Jest to mój pierwszy post z tej serii, więc nie wiem za bardzo też jak to wszystko spójnie i logicznie napisać :) Uczę się ciągle sztuki pisania - ciekawego pisania :) Ok. zaczynamy!

Słucham: bardzo dużo podkastów i audycji na YT. Szczególnie w tych youtubowych moją uwagę zwróciły te związane z kobiecością i powrotem do korzeni swojej kobiecości.  Temat bardzo dla mnie ostatnio ważny.  Kobietom szukającym siebie polecam szczególnie grupę Republika Długich Spódnic ;)

Czuję się: psychicznie świetnie fizycznie już gorzej ale takie uroki III trymestru ciąży. Jeszcze +/- 7 -10 tygodni! 
 

Chciałabym:  Jeszcze więcej pisać i czytać i nie przejmować się naczyniami w zlewie i nieodkurzonym dywanem :) Jestem okropną pedantka i nie siądę do komputera wcześniej niż nie będzie idealnie czysto. To jest moja zmora.

Jestem wdzięczna za: Czas dla siebie. Mam go ostatnio bardzo dużo. Mogę czytać, oglądać podcasty. Robię rzeczy których nie robiłam od ponad 3 lat. Taki czas w ciąży powinien być przypisany każdej mamie ;)
  
Pracuję nad: planowanie z wyprzedzeniem i ogarnianiem rzeczywistości, przynajmniej do marca. Mam trochę planów na luty i marzec bo plantacja lawendy nie będzie czekać :)

Cieszę się : każda chwilką spędzoną z Alą.  Moja córeczka jest tak niesamowita. Codziennie uczy mnie tyle rzeczy. Uwielbiam spędzać z nią czas. Słuchać jej. A mówi naprawdę mądre rzeczy. 

  
Uczę się:  robienia stron www, grafik w canvie, marketingu na fb i obsługi Instagrama.

  
Czytam: W tym miesiącu przeczytałam wiele  książek. Wiele z nich dotyczy marketingu, ale zainteresowałam się również książkami dotyczącymi psychologii, powrotu do siebie i rozmów z wewnętrznym dzieckiem. 

Potrzebuję: Wyjścia do ludzi, albo aby ludzie przyszli do mnie :) Leżenie całymi dniami plackiem w domu powoduje, ze trochę mi tęskno za gwarem.
 

Czekam na: kolejną wizytę u mojej Pani doktor. Mamy postanowić o paru sprawach i podjąć pewne środki w celu zabezpieczenia mnie i dzidziusia.

 

Bardzo ciesze się na tą serię, nie jest idealna ale pozwoli zatrzymać istotne sprawy i powspominać co tam się u mnie działo :)

30 tydzień ciąży

 

 

 

Kolejna seria którą wprowadzam na moim blogu - Cotygodniowe informacje dotyczące brzuszka :) 

 

30 tydzień ciąży - moje odczucia

Dzisiaj mija 30 tydzień mojej drugiej ciąży.
Ciąży całkowicie innej od pierwszej. Dalej nie mogę uwierzyć, że może być taka różnica w odczuwaniu tego stanu. 
Pierwsza bez komplikacji, wręcz idealna, przenoszona. Obecna zagrożona...
Niestety szyjka się skraca, mam lekkie skurcze. Wyrok: Leżenie.

Nie muszę wspominać, że mają w domu 3 latka leżenie jest lekko utrudnione, chociaż dużą robotę robi przedszkole w którym Mała może się wyszaleć.  jak tylko mam możliwość bawimy się i tulimy.
Malutka bardzo często mówi o braciszku, całuje brzuch. 
Bardzo martwi się moim zdrowiem i pyta kilka razy dziennie czy boli mnie brzuch.  
Nigdy w życiu nie podejrzewałabym o taką empatię  takie małe dziecko. łzy mi się w oczach kręcą jak widzę jak reaguje na malutkie dzieci, pytając mnie czy tez będziemy mieć takie.

Zdaje sobie oczywiście sprawę, że będą chwile trudne, skomplikowane i wymagające dobrego poprowadzenia ale nie są mi one groźne.
Wiem, mniej więcej, czego mogę spodziewać się po małym człowieku, będę mieć wsparcie w mężu, czego trzeba więcej? :)

Co dzieje się z dzieckiem?

- dzidziuś ma ok. 1200-1400g, mierzy ok. 40 cm
- kopie szalenie, szczególnie wieczorami i po nocach
- najczęściej dziecko jest już obrócone główką do dołu ( u mnie póki co tak jest)
- dziecko urodzone w tym czasie ma 92% szans na przeżycie, jeśli znajdzie się pod troskliwą opieką lekarzy
- te ostatnie tygodnie mają kluczowe znacznie dla mózgu naszego malucha, który teraz rozwija się w zawrotnym tempie 
- czkawka - ta może pojawiać się bardzo często, maluszek ćwiczy oddychanie :)

Co u mamy? 

Podobno w tym okresie włącza się tzw. "syndrom wicia gniazda". Na szczęście lub nie :) mnie to jeszcze nie złapało. mam całkowicie luzackie podejście do tego tematu. 
Oczywiście wspominając poprzednią ciąże różnica jest kolosalna (odmalowywałam mieszkanie w 8 miesiącu).  Tak naprawdę mam dla Małego wszystko a czego nie mam dokupię na bieżąco. 
Bez nerw i całego szaleństwa:) 

Jednak druga ciąża w moim przypadku wprowadza spokój i ład. 
Nie pędzę w popłochu za ciuszkami, nie uganiam się za poduszkami, kocykami, butelkami. 
Na pewno coś kupie ale mają tyle ciuszków po Małej (nie tylko różowych :) ) mogę spokojnie odpoczywać czytając książki.

One little word 2018

Styczeń sprzyja podsumowaniom i planom na kolejne 12 miesięcy.
Ja w tym roku jak i poprzednim postanowiłam wybrać słowo, które będzie inspiracją i kluczem na 2018r.

Po raz pierwszy spotkałam się z tym projektem przeglądając blog Kasi z Worqshop.
Potem natrafiłam na blog Ali Edwards, która projekt One Little Word prowadzi od 2007 roku!

U mnie sprawa trochę  się skomplikowała bo do 2018 roku bardzo pasowały mi dwa słowa, jednak ostatecznie wygrało - ACCEPT.

Słowo,  które idealnie odzwierciedla  to czego będę doświadczać w przeciągu najbliższych miesięcy.
Akceptacji tego czego nie potrafię zmienić, tego będę uczyła się pewnie jeszcze długo ale myślę, że ten rok na pewno "zmusi:" mnie to baczniejszego przyjrzenia się tej kwestii,

Jak już wspomniałam czekam na swojego drugie dziecko - synka, który pojawi się już niebawem, bo już na wiosnę.
W tym samym czasie planuję ruszyć z moim wielkim marzeniem plantacją lawendy.
Zarówno nowy członek rodziny jak i planowany biznes będą wymagały uwagi.
 

Wiem, że wiele spraw będzie wymagało zaakceptowania takimi jakie będą, mimo, żemogą odbiegać od finalnej myśli.
Już teraz nie nastawiam się na prace na 100% możliwości. A tak naprawdę co przyniesie wiosna jest wielką niewiadomą. Z jednej strony niesamowicie się z tego cieszę i jestem podekscytowana a z drugiej przeszywa mnie strach, że nie podołam ze wszystkimi założeniami.

Słowem, które było moim przewodnikiem w 2017 roku była ZMIANA.
Zmiana, zmiana, zmiana. Tak mogłabym również podsumować ten rok.
Zmiana mojego życia, pracy, myślenia. Wielu upadków ale także powodów do dumy, ale o planach i podsumowaniu 2017 r. będzie osobny post :)


Stanę przed wieloma wyborami i wierze, że będą to wybory w 100% zgodne ze mną.

A Wy macie już swoje słowo-przewdnik na 2018 rok?

Wracam 2018!

Witajcie Kochane,

Po prawie 3 latach wracam do pisania bloga i to w Blue Monday! 

Zmieniło się u mnie baaaardzo dużo. 

W 2017 r. przeprowadziłam się na wieś i chyba znalazłam swoje powołanie – ale o tym będzie osobny wpis.

Jestem w ciąży – 29 tydzień ;) o tym też będzie osobny wpis.

Alunia od września chodzi do przedszkola i jest najszczęśliwszym dzieckiem w okolicy w związku z tym. 

Ja dojrzałam do tego aby znów wrócić i opisywać moje przemyślenia.

Będzie sporo o kobiecości, macierzyństwie, powrotu do korzeni ale też takie zwykłe rozważanie kobiety w ciąży.

Dylemat karierowy.

Wkręciłam się w bobomiganie.
Mimo, że jest to przeznaczone dla dzieciaków 6m+ to coś tam próbuje jej pokazywać;)
Mam wielką nadzieję, że uda nam się dogadać.

Od wtorku Mała zaczęła wydawać z siebie taką paletę dźwięków, że aż nie możemy uwierzyć, że to ona. Czyli na 100% to był skok.

Nocki dalej marnie - ciągle się kręci, popłakuj, kopie nożkami. Może to gazy?

Nie mogę już nic jeść i pić przy niej bo od razu wyciąga rączki żeby jej coś dać.
Kochanie spokojnie jeszcze min. 1,5 msc;)

Remont naszego domu ruszył pełną parą, może uda się w tym roku zorganizować Wigilię na swoim?

Myślę coraz częściej o pracy, Mała jest już zapisana do żłobka ale czy się dostanie?
Mąż niechętnie chce żebym wracała akurat tam (pracowaliśmy razem), bo jednak może być ciężko no i kiedyś trzeba od siebie odpocząć. Pogadam z szefem może uda się nie pracować w jednym pokoju.
Ehh... chętnie bym się przebranżowiła. Tylko co ja mam robić? Może instruktor pole dance?

Koniec skoku?

Macie rację prawdopodobnie to skok.

Nie pochwaliłam się - Ala ma już 2 zęby;)  Pierwszego znalazłam 10 lutego , drugiego 15 lutego;)

Mała strasznie się frustruje, że nie może usiąść.
No ćwiczy i ćwiczy i napręża ten brzuszek. Wszystkiego się łapie i podciąga a jak się nie udaje to ryk. Na brzuszku dobrze nie opanowała zabaw a już siadać chce. No gdzie jej się tak śpieszy?

Zaczęłam ubierać jej niektóre rzeczy w rozmiarze 68:)

Jest odrobinę lepiej. W nocy dalej szaleńcze kopanie i wiercenie a pierś w pyszczku załatwia sprawę. Tak oto w nocy je kilka a nawet kilkanaście razy bardziej jest to ciumkanie ale ważne, że uspokaja. W dzień mniej marudzi ale wieczorem muszę ją nosić i już - taką ma potrzebę.
Nie wiem co się stało ale od kilku dni strasznie ryczy przy kąpieli, nic nie zmienialiśmy, wszystko jest tak samo a płacz jakbyśmy jej krzywdę zrobili. Odpuściliśmy wczoraj kąpiel może to coś da.

Naciski na rozszerzanie diety są coraz większe. Na szczęście do końca marca mam spokój bo wszystkim opowiadam, że dopóki nie odwiedzimy wszystkich zaplanowanych lekarzy to nic nie podaje. Potem coś wymyśle. Tłumaczenia o zaleceniach WHO nic nie dają;)

Weszłam dziś na wagę a tam -20kg od porodu (wow). Czyli 5kg mniej niż sprzed ciąży. Dieta bez wszystkiego nieźle odchudza. Chociaż myślę, że najbardziej wykluczenie przetworzonego świństwa dało takie efekty.

Czy to wymuszanie?

Zęby wykluczyłam nic się w buźce nie dzieje.

Jak to jest czy taki 4-ro miesięczniak może już wymuszać?
Od kilku dni zasypia tylko na moich rękach, kołyska parzy.

W nocy śpi na mnie bo inaczej płacz i kręcenie się.
W ciągu dnia też nie za bardzo lubi bawić się sama, mata jest dobra na kilka chwil a potem "mamo na rączki".
Zaczynam się zastanawiać czy może nie jest chora? W pon. skonsultuje z pediatrą.

Byłam wczoraj na pole dance, nie było mnie 2h, wracając mąż napisał mi smsa że Ala od 25 min drze się i boi się, że jej coś będzie. Ehhh... i pewnie było to moje ostatnie wyjście:(

Co do męża - szybciej nam do rozstania niż pogodzenia...

Co się dzieje z Alą?

Nie wiem o co tej mojej córci chodzi...
Już 2 noc nieprzespana.
Budzi się po 23:00 i kręci się, wierci, popłakuje a to wszystko z zamkniętymi oczami.
Widzę, że chce spać ale nie może.
Dopiero jak mocno przytulę do siebie do przysypia ale tylko położę obok siebie znowu się zaczyna.

Jestem wyprana i na dodatek kłótnia z mężem. Wkurza mnie, że nie pomaga posprzątać w domu i jego tekst "a co Ty cały dzień robisz w domu". Miarka się przebrała, nie będę nic sprzątać, gotować a o uprasowaniu koszul może pomarzyć. Skoro ja się w domu obijam.

Na dodatek chce jechać na 2 dni w delegację w przyszłym tygodniu.
Jak pojedzie wyprowadzam się z domu...

...

Dziękuje Kochane za słowa otuchy.

Ja się mm bardzo boję, bo tak naprawdę nie ma pewności, że po nim Ali się poprawi a żal pozostanie.
Wiem, że ułatwiło by nam to życie, bo i teściowie wzięliby Małą i moi rodzice.

Dziwnie te ciałko wygląda. Do pampersa skórka obsypana a pod czyściutko i na skórze widoczna jest linia od której zaczynał się pampers. Piorę wszystko w orzechach.
Krochmal niestety nic nie pomagał

Za 2 tygodnie dermatolog, za 3 alergolog. Daję sobie czas do końca marca, po zasięgnięciu opinii tych 2 lekarzy podejmę decyzję.
Na obecną chwilę potrzebuję karmić, ciężko by mi było z tego zrezygnować.

Załamanie...

Dzisiaj pierwszy raz pomyślałam żeby przejść na mm.
Dieta mnie dobija - nie jem prawie nic "normalnego".
Bezglutenowe kleiki dla dzieci to moja codzienność. Boje się zjeść czegokolwiek innego żeby jej nie wysypało.

Po 2 drzemce tak strasznie krzyczała,drapała się po czole i płakała, że w żaden sposób nie potrafiłam jej uspokoić:( Dopiero jak mocno przytuliłam do siebie i ululałam to zasnęła, jednak musiała być na moich rękach inaczej się budziła.

Już sama nie wiem czy to skok czy choroba (dalej brzydko kaszle) czy alergia ale po dziś jestem wyprana, znów łapie mnie przeziębienie i czuję się złą matką (bo Ala najbardziej na tym cierpi ).

Brak mi cierpliwości...

Musi coś pomóc!

Konieczność mocnego uszczuplenia diety (bez glutenu, bez mleka, bez jajek, bez ryb, bez słodyczy a od poniedziałku bez cukru)spowodowała, że weszłam na inny poziom przygotowywania sobie posiłków.
Jeszcze dokładniej czytam etykiety, dbam oto aby produkty nie zawierały konserwantów i polepszaczy, które mogłyby uczulić.

I tak oto teraz w moim piekarniku piecze się królik;)

aaa... no i opijam się czystkiem.
Alicję postanowiłam pielęgnować w sposób naturalny ( kąpię w mydle Aleppo a smaruję masłem shea + przemywam swoim mlekiem).

No musi coś pomóc.

Powrót

Dawno mnie tu nie było ale zamierzam wszystko odświeżyć;)

Złapał nas straszny wirus Mała ma lejący katar i kaszel:( ale z dnia na dzień jest coraz lepiej, chociaż groził nam szpital:/

Jestem po wizycie u pediatry alergologa (prywatnie).
Moja córeczka od kilku tygodni miała suche plamki na całym ciele.
ja jestem od 5 tygodni na diecie bezmlecznej i zmiany jakby się delikatnie poprawiały. Mała robi kupy co 5-7 dni a karmię ją tylko piersią.
Pani doktor ok.60 lat, stwierdziła, że Mała ma zaparcia i powinna wypróżniać się min. 1 dziennie. Powinnam dawać jej już warzywa żeby wyregulować jelita.
Najchętniej przepisałaby mi nutramigen a jak mam ochotę karmić to mam prawie nic nie jeść a i tak pewnie wrócę po mm.
Przepisała tonę jakichś maści, kropli (min.laticort, ketotifen).
Jestem załamana:(

Będę walczyć o dobą skórke Młodej naturalnymi metodami!!!

15 wspólny tydzień

Dzisiaj mija 15 tydzień wspólnego życia:)

Co sobotę wspominam jaka była malutka, bezbronna i patrze jak słodko śpi:)
Potrafi tyle nowych rzeczy:)

Mata stała się już ciekawą zabawką, potrafi dosięgnąć przywieszek:)
Uwielbiam z nią rozmawiać:) te poważne babskie tematy;)
Cudownie móc obserwować jak się rozwija.

Dalej meczy ją katar , zaczynam się zastanawiać czy to nie alergiczny...


ehhh...


nie wiem co mnie wczoraj pokusiło...
Zjadłam trochę nabiału i kakao...
Małą wysypało jak nie wiem...

Boże daj mi siłę żeby trzymać tą dietę:(
Tyle dobrego, że jestem już -4kg i osiągnęłam wagę sprzed ciąży.

Choroba i nas dopadała:(

Dawno mnie tu nie było ale mamy w domu szpital
Mała od wtorku katar nienawidzę jej odciągać tych glutów.
Ja w czwartek w nocy miałam 39 stopni gorączki. Do tego gile do pasa i kaszel, którego Ala się boi.
Mąż musiał w piątek wziąć urlop na żądanie bo nie potrafiłam się dzieckiem zająć. Dokulałam się do przychodni i jestem na antybiotyku fuck!
Przy okazji zapisałam Alę żeby pediatra ją osłuchał na wszelki wypadek - jest ok (przytyła w 1,5 tygodnia 230g)

No i mamy podejrzenie AZS Od 1,5 tygodnia nie jem nabiału, jajek, staram się też wykluczyć gluten (spadło mi 3kg). Małej nic się nie poprawia. Dostaliśmy skierowanie do dermatologa. Ehhh...
W środę ma mieć szczepienie. Szczepić czy nie?


Z przyjemniejszych spraw odbyłam konsultację z prawdziwym doradcą chustonoszenia:)
Jestem bardzo zadowolona i zaczynam się wkręcać w chusty:)

Dodatkowo postanowiłam znów wziąć udział w testowaniu produktów firmy Canpol babies.
Wszystkich zainteresowanych tą akcją zapraszam na stronę Blogosfery.

5/53 i 6/53

Moja Alicja w 5 i 6 tygodniu tego roku;)

4/53

Alicja w 4 tygodniu tego roku:)

12 wspólny tydzień

* w sobotę rano Alusia zaczęła naprawę gurzyć i to jak:) Historii nie ma końca;) Uwielbiam z nią rozmawiać <3
* ciamkanie rączek ciąg dalszy:) 
* Aliśka zaczyna już ładnie leżeć na brzuszku i podnosić główkę, jednak dalej ją to denerwuje
* W tym tygodniu zrobiłam tylko 20km wózkiem (ale byłam na spacerze z małą tylko 4 dni)
* poza tym rośnie jak na drożdżach:) ale dalej nosi ubranka 56:p chociaż powoli wprowadzam 62;)
* Uwielbiam tulić to mięciutki, pachnące ciałko:) Zakochana jestem bez pamięci:)
* Niestety Malutka ma dalej plamki na buźce i rączkach ale narazie nie ma tego więcej więc nawilżam ciałko i wykluczyłam nabiał i wszelkie alergeny.


Byliśmy wczoraj u cioci mojego męża. Mała była tak cudowna, że pękałam z dumy. Śmiała się do wszystkich, rozmawiała z ciocią i nawet nie zapłakała jak była noszona przez obce osoby;)
Serce rośnie :)

Nie wiedziałam, że zrobię taką furorę informacją, że dalej karmię piersią. Ciotka nie mogła uwierzyć (jej wnuczka była karmiona mm)i stwierdziła, że mam jej nic nie podawać, bo jak tak rośnie na piersi to jej niczego więcej nie trzeba;) I zamierzam dalej karmić:)


Dzisiaj w nocy przeżyłam najgorszą sytuację jaka może przydarzyć się matce.
Ok. 4:30 Mała obudziła mnie wymiotami:( nie potrafiła złapać powietrza. Nie patrząc na nic wzięłam ją i zaczęłam klepać po plecak żeby mogła zaczerpnąć powietrza. Udało się. Cała zalałam się łzami i zaczęłam tulić moją Kruszynkę, położyłam na przewijaku i co widzę, coś stało się z szyjką mojej Ali, była przekrzywiona a lewo a z prawej strony wystawała jakaś kostka. Rycząc jak głupia kazałam mężowi wziąć ją na ręce, ja sama byłam tak roztrzęsiona, że nie dałabym rady jej trzymać. U męża jeszcze raz zwymiotowała (mleko + woda) i po odłożeniu na przewijak szyja wróciła na miejsce a Mała obdarzyła nas cudownym uśmiechem. Odetchnęliśmy z ulgą i przytulaliśmy się później we 3.

Nie spałam do rana, tuląc ją i pilnując jej oddechu.
Nie wiem czym to było spowodowane, dzisiaj od rana jest radosna, pogodna, gada, śmieje się, krzyczy na nas:)
Mam poczucie, że to moja wina, że coś zrobiłam nie tak:( Ciągle analizuje:( Boże nie pozwól mi znów tego doświadczyć;(

Skaza białkowa?

Prawdopodobnie dopadła nas skaza białkowa:(

Obwiniam nabiał, bo cały poprzedni tydzień wcinałam serki wiejskie, piłam kefiry i maślanki, i mamy taki oto efekt. Małą wysypało czerwonymi, szorstkimi plackami na buzi, rączkach oraz nóżkach:/
Tak mi jej szkoda, chociaż Młodej to jakoś nie przeszkadza.

Jutro wizyta u lekarza, ciekawe co wymyśli.

Squat Challenge - czyli mama wraca do formy

Wczoraj zaczęłam 30 dniowe wyzwanie:) + 0 słodyczy.
Czas się za siebie wziąć żeby na wiosnę pokazać się światu w nowej sylwetce:)

Będę zdawała na bieżąco relacje z moich  postępów :)

Waga: 64 kg